Pozostałe Wiadomości

    części do samochodów Ucando.pl

    Historia

    2023/24 I liga - Kolejka 22
    Datum Pn, 04. Mar. 2024 Beginn 18:00
    Lechia Gdańsk
    Lechia Gdańsk
    4:0 Resovia
    Resovia
    RefereeMyć, Wojciech Spectators6.114

    LechiaNet TV

    Exit
    # Zespół M PKT
    1 Arka Gdynia 22 43
    2 Lechia Gdańsk 22 41
    3 GKS Tychy 22 40
    4 Motor Lublin 22 39
    5 Wisła Kraków 22 37
    6 Miedź Legnica 22 35
    7 Górnik Łęczna 22 35
    8 Odra Opole 22 34
    # Zespół M PKT
    1 Chemik 0 0
    1 Luzino 0 0
    1 Juventus 0 0
    1 Lechia (k) 0 0
    1 LFA 0 0
    1 Medyk 0 0
    1 Potok 0 0
    1 Słupczanka 0 0

    Multimedia

    Urodziny Lechistów

    Polska Jerzy Jabłoński
    Dzisiaj obchodzi 62. urodziny.
    Polska Łukasz Dziengielewicz
    Dzisiaj obchodzi 38. urodziny.
    Polska Michał Formella
    Dzisiaj obchodzi 21. urodziny.
    Polska Ryszard Dobrowolski
    Jutro obchodzi 103. urodziny.
    Polska Bogusław Kaczmarek
    Jutro obchodzi 74. urodziny.
    Polska Maciej Kowalczyk
    Jutro obchodzi 47. urodziny.
    Polska Krzysztof Bartoszuk
    Jutro obchodzi 42. urodziny.
    Polska Maciej Bagrowski
    Jutro obchodzi 36. urodziny.
    Polska Robert Jędrzejczak
    za 2 dni obchodzi 49. urodziny.
    Polska Rafał Loda
    za 2 dni obchodzi 36. urodziny.

    Wspomnienia

    Już od lutego 1945 tereny Wolnego Miasta Gdańska były przygotowywane do odparcia ataków wojsk radzieckich i polskich. Trzeciego marca 1945 roku wszystkie szlaki komunikacyjne prowadzące do Gdańska zostały opanowane przez oddziały Armii Czerwonej. Grupa armii "Weichsel" znalazła się w beznadziejnej sytuacji. Odcięta od zaopatrzenia była skazana na unicestwienie. Wycofujące się oddziały drugiej armii polowej ponosiły ogromne straty. Bez paliwa jednostki pancerne stały się tylko zbędnym balastem. Przez drogi prowadzące w stronę Zatoki Gdańskiej przetaczały się wraz z wojskiem rzesze uchodźców dla których jedyną drogą ucieczki stały się nadmorskie porty. Ziemia Gdańska stała się ostatnim punktem oporu 2 armii, opór ten wojska radzieckie zamierzały złamać za wszelką cenę. Do 28 marca Rosjanie zdobyli Sopot, Oliwę, Osowę, wkroczyli do Wrzeszcza niszcząc po drodze wszystko, co napotkali i zajęli Górę Gradową z widokiem na Główne Miasto.

    Gdańsk 1945 ul. Długa - po lewej widoczny Ratusz - fot. 30 Dni Jednocześnie Miasto było cały czas bombardowane i ostrzeliwane z ciężkiej artylerii oraz katiusz. W tym czasie Gdańsk był już wyludniony z mieszkańców Wolnego Miasta, a resztki niedobitków, którzy nie zdołali uciec zatopionymi później statkami z tysiącami uchodźców (Wilhelm Gustloff, Goyia, Steuben) ukrywali się w schronach. Z niektórych z nich, jak na przykład z tego pod Placem Dominikańskim, już nigdy nikt nie wyszedł… Nad Gdańskiem zawisła wszechobecna śmierć. Niemcy – żołnierze którzy próbowali dezerterować lub Gdańszczanie, którzy niechętnie przystępowali do beznadziejnej obrony byli wieszani na drzewach i słupach telegraficznych przez hitlerowców.

    Gdańsk 1945 ul. Wały Jagiellońskie – Po prawej widoczna Brama Wyżynna - fot. 30 DniZniszczenia w Gdańsku były stosunkowo małe, nieliczne naloty alianckie, nie przyniosły dużych strat. 30 marca 1945 r. Gdańsk został "wyzwolony" przez Armię Czerwoną i Wojsko Polskie. Już podczas ostrzału Gdańska wiele cennych zabytków zostało uszkodzonych lub zniszczonych, a walki uliczne doprowadziły do zniszczenia kolejnych budynków. Gdańsk został przez Armię Czerwoną potraktowany jak miasto zdobyczne.
    Po ustaniu oporu niemieckiego "wyzwoliciele" zaczęli miasto grabić, plądrować i palić te domy, które ocalały.

    Krasnoarmiejcy dopuszczali się niewyobrażalnych okrucieństw wrzucając granaty do niezniszczonych, zamieszkanych domostw, okradali napotkanych i gwałcili kobiety na niesamowitą skalę. Jeszcze w końcu kwietnia nad miastem unosiły się łuny pożarów. Dotychczasowi mieszkańcy Gdańska zostali przez nowe władze wypędzeni do Niemiec a Ci, którzy chcieli zostać zmuszani byli do podpisania deklaracji wierności nowej władzy.

    Gdańsk 1945 Główne Miasto – widoczna Motława i Wyspa Spichrzów - fot. 30 DniDopiero w ostatnich latach, we współczesnej już literaturze poruszającej zagadnienie zniszczeń Śródmieścia, w tym Starego Miasta w Gdańsku, wskazuje się, że tylko 40 do 50 proc. było wynikiem wcześniejszych nalotów lotniczych, ostrzału sowieckiej artylerii i z niemieckich okrętów wojennych, a także bezpośrednich walk wyzwoleńczych. Coraz częściej za przyczynę ostatecznego, ponad 90-procentowego stanu zniszczeń uznaje się późniejsze celowe, świadome i niemal planowe burzenie i palenie miasta przez żołnierzy sowieckich. Resztki tego, co zostało po przejściu Armii Radzieckiej i dobytek pozostawiony przez przegnanych mieszkańców zostały rozkradzione przez szabrowników.

    Günter Grass opisał w "Blaszanym bębenku" śmierć miasta w następujących słowach: "Główne Miasto, Stare Miasto, Korzenne Miasto, Stare Przedmieście, Młode Miasto, Nowe Miasto i Dolne Miasto, budowane łącznie ponad siedemset lat, spłonęły w trzy dni. Nie był to pierwszy pożar Gdańska. Pomorzanie, Brandenburczycy, Krzyżacy, Polacy, Szwedzi i znów Szwedzi, Francuzi, Prusacy i Rosjanie, także Sasi już przedtem, tworząc historię, co parę dziesiątków lat uznawali, że trzeba to miasto spalić - a teraz Rosjanie, Polacy, Niemcy i Anglicy wspólnie wypalali po raz setny cegły gotyckich budowli, nie uzyskując w ten sposób sucharów. Płonęła Straganiarska, Długa, Szeroka, Tkacka i Wełniarska, płonęła Ogarna, Tobiasza, Podwale Staromiejskie, Podwale Przedmiejskie, płonęły Wały i Długie Pobrzeże. Żuraw był z drzewa i płonął szczególnie pięknie. Na ulicy Spodniarzy ogień kazał sobie wziąć miarę na wiele par uderzająco jaskrawych spodni. Kościół Najświętszej Marii Panny płonął od środka i przez ostrołukowe okna ukazywał uroczyste oświetlenie. Pozostałe, nie ewakuowane jeszcze dzwony Świętej Katarzyny, Świętego Jana, Świętej Brygidy, Barbary, Elżbiety, Piotra i Pawła, Świętej Trójcy i Bożego Ciała stapiały się w dzwonnicach i skapywały bez szmeru. W Wielkim Młynie mielono czerwoną pszenicę. Na Rzeźnickiej pachniało przypaloną niedzielną pieczenią. W Teatrze Miejskim dawano prapremierę "Snów podpalacza" dwuznacznej jednoaktówki. Na ratuszu Głównego Miasta postanowiono podwyższyć po pożarze, z ważnością wstecz, pensje strażaków. Ulica Świętego Ducha płonęła w imię Świętego Ducha, Radośnie płonął klasztor franciszkanów w imię Świętego Franciszka, który przecież kochał i opiewał ogień. Ulica Mariacka płonęła równocześnie w imię Ojca i Syna. Że spłonął Targ Drzewny, Targ Węglowy, Targ Sienny, to samo przez się zrozumiałe. Na Chlebnickiej chlebki już nie wyszły z pieca. Na Stągiewnej kipiało w stągwiach. Tylko budynek Zachodniopruskiego Towarzystwa Ubezpieczeń od Ognia z czysto symbolicznych względów nie chciał spłonąć."

    Spis treści:

    1. Gdańsk 1945 - miasto które umarło
    2. Biuro Odbudowy Portów
    3. KS B.O.P. - Lechia Gdańsk
    4. Pierwsze rozgrywki
    O AUTORZE
    DarioB
    Author: DarioB
    Badacz Historii Lechii
    Z portalem Lechia.net związany od 2003 roku. Wcześniej głównie foto, obecnie archiwa oraz badanie historii Lechii Gdańsk.
    Ostatnio napisane przez autora